انتقاد از خود

دیشب تا خیلی دیر از ابتدای روزنوشت‌های بهساد را می‌خواندم. چقدر آن خاطره نویسی هفتگی تغییر کرده و راه خود را از نوشتن اتفاق‌های روزمره بهساد و تا حدی غر زدن کشانده به حوزه فکر درباره چیستی کسب و کار و بایدها و نبایدهای آن. اما به قول سهراب سپهری عزیز، «من چه دیر فهمیدم که انسان یعنی عجالتن!» این روزها… ادامه »بازهم اخلاق

بی‌شک همگی ما از کشته شدن هم‌وطن‌های خود در سانحه تصادف دو اتوبوس با خبر شده‌ایم. پلیس و برخی دیگر شرکت خودروساز را مقصر حادثه معرفی کرده‌اند. خودروساز، شرکت مسافربری و استفاده از لاستیک چینی را عامل حادثه می‌داند. شرکت مسافربری هم احتمالن دیگری و دیگری را و من و شمایی که این نوشته را می‌خوانیم، همه آن‌ها به‌علاوه سیستم… ادامه »تا به حال چند نفر را کشته‌ایم؟!

در ذهنم آشوبی است. ده‌ها فکر می‌آیند و می‌روند. روزهای آخر سال است و بر اساس قاعده هر سال باید گزارش کار بدهم. سال ۸۹ برای بهساد دقیقه آخر بازی بود و سال ۹۰ و ۹۱ تا به حال دو دقیقه وقت اضافه. خبر خوب برای من این است که  در حوزه نرم افزار جامع آماری، بهساد با نتیجه‌ای که… ادامه »بهساد در سال ۹۱ – پایان وقت اضافه

موضوع ساده است. هشت سال است که روزنوشت‌های بهساد به طور متوسط هر هفته نوشته می‌شود. باز مرور می‌کنم آن را، از اول تا آخر، ۷۲۴ نوشته. از اولی‌ها که خاطرات سازمانی بود و بعد تبدیل شد به تحلیل‌های کسب و کار و این روزها که اگر بیش و کم انتقاد و شکایت و غر اجازه دهد، درون‌گرا تر شده‌اند… ادامه »حکایتی از هشت سال نوشتن – روزنوشت‌های بهساد هشت ساله شد

وب سایت بهساد را خیلی سال است که تغییر نداده‌ایم. مصداق همان ضرب المثل معروف کوزه‌گر و کوزه شکسته. انصافن که خیلی اوراق هم است. چندی پیش اعلام مناقصه هم کردیم که به نظر می‌رسد چون شرایط سختی تعیین کرده بودیم، جز یکی-دو نفر کسی داوطلب نشد. آن یکی دو نفر هم  تجربه کاری مورد انتظار ما را  نداشتند. الغرض… ادامه »پایان (برخی از) مشکلات