روزگار سختی است و گویی با گذر زمان، هر روز لایهای بر دردها و زخمهای انسان افزوده میشود. حال، این لایه ضخیم و زمخت گاه میتواند بر دید آدمی تأثیر بگذارد و او را هرچه بیشتر به سمت کوری اخلاقی پیش ببرد؛ یا اینکه حواسش باشد و فقط پوستکلفتتر شود، هرچند گاهی این پوستکلفتی نقیض…
قدیمی شدهام. قدیمی شدهام؟ برای من که زمانی یک صفحه کاغذ بزرگ وجود داشت و هر چه دل تنگم میخواست مینوشتم و جلب مخاطب با حیلهورزی نگارشی ارزشی نداشت؛ این روزها دنیا، دنیای مجازی جای عجیبی شده است. بمباران تبلیغاتی و التماس برای جلب توجه تمام زندگی فضای مجازی را فرا گرفته. شاید من هم…
ققنوسوار شاید از این خاکستر دوباره برخیزیم جنگ فقط ساختمانهایمان را ویران نساخت. جنگ به چهارچوب روانشناختی ما بیش از ساختمانها آسیب زد. همانگونه که به بازسازی ساختمان و جاده و زیرساختها میپردازیم، پیش از آن باید به بازیابی خودمان بپردازیم. پیش از این در مورد سرمایه روانی نوشته بودم. برای بازسازی خود باید به…
کافی است که سری به اینستاگرام بزنید تا جماعتی که برای همه مشکلات شما راهحل دارند، در یک روش مبتنی بر تحقیر-راه حل، محصول و خدمات خود را به فریبآلودهترین شکل ممکن به شما ارائه کنند. تحقیر به این معنا که شما تاکنون گران میخریدید و یا بیچارهوار گرفتار مشکلاتی بودید که راه حل ساده…
به تازگی خواندم که معاون محترم اجرایی رییسجمهور گفتهاند که “سرمایه گذاران سرداران جبهه مبارزه علیه بیکاری، فقر و گرانیاند.” یادم آمد چند سال پیش، من هم نزد دوست عزیزی گفته بودم که کار کردن در فضای تولید به مثابه جهاد است که پاسخ داد: “جهاد؟ کار کردن عین شهادت است!” اما واقعیت داستان شاید…
شاید برای اینکه پیش از خواندن این نوشته ذهنیتی از موضوع آن داشته باشیم، بد نباشد اول این دو نوشته به ترتیب خوانده شوند: نشستن بر روی سطل آشغال نشستن بر روی سطل آشغال – برداشت دوم از یک داستان و اما داستان جدید دوست عزیزی دارم که بیاغراق بخش قابل توجهی از دستاوردهای حرفهای…
سال ۱۳۹۶، بعد از آنکه به واسطه پذیرش برجام و ورود سرمایه خارجی و تکرقمی شدن تورم و دو رقمی شدن رشد اقتصادی کشور، جوانههای امید در اقتصاد کشور در حال رویش بود، مطلبی نوشتم به نام “درماندگی” که در ادامه همینجا آن را با کمی شرح و تعدیل مینویسم. متاسفانه با بروز کرونا، خروج…
سالها پیش مطلبی نوشتم به نام “چرا بزرگ نمیشویم؟” پیشنهاد میکنم که اگر دوست دارید اول آن را بخوانید و بعد بیاییم اینجا و مطلب جدید را ادامه بدهیم. بی آنکه بخواهم روی موضوع “ما ایرانیها” تاکید کنم، باور دارم که بخش زیادی از مشکلات روزمره ما، در حیطه توسعه نیافتگی ذهنی ناشی از چیستی…
بیستم فروردین امسال، بهساد بیست و دو ساله میشود. ابتدای سال نود و دو (یکی از سختترین سالهای بهساد) مطلبی نوشتم به نام “یازده سال با بهساد” که شاید به واسطه ترسیم حرکت بهساد در یک افق زمانی یازده ساله یکی از پرخوانندهترین مطالب روزنوشتهای بهساد محسوب میشود. در مدتی که گذشت خیلی سعی کردم…
جامعه کسب و کار ایران مدتهاست که دچار آسیبهای جدی شده است. آنچه که در نگاه اول به چشم میخورد تورم و تحریم و نبود چشمانداز روشن از کار اقتصادی و عدم ثبات آنچنان است که کمتر کسب و کاری از قابلیت برنامهریزی قطعی برای دو تا سه سال آینده برخوردار است. اما در لایههای…