نظر سنجی! تا چه حد با تجسس مدیران از محیط کار سایر همکاران خود موافق هستید؟

مدیران و به ویژه مدیران ارشد بیشتر زمان خود را در بیرون از شرکت به سر می‌برند و یا در داخل شرکت مشغول جلسه هستند و صحبت با تلفن. در چنین شرایطی طبیعی است که وقایع داخل محیط کار بیشتر در زمان عدم حضور فیزیکی آن‌ها رخ ‌دهد. بخش عمده‌ای از این وقایع مشتمل بر موارد کاری است که نتایج آن توسط سیستم‌های کنترل پروژه و کنترل کارکرد تا حد زیادی قابل اندازه‌گیری هستند و به نوعی خروجی‌محور محسوب می‌شوند. اما بخشی از وقایع رابطه مستقیمی با کار ندارند. مواردی مانند بحث‌های بین پرسنلی، بازدیدهای اینترنتی، کپی کردن متن برنامه‌ها و خروج آن‌ها از شرکت، بد و بیراه گفتن به مدیران شرکت و حتی رابطه پنهان و آشکار یک خانم و آقا با یکدیگر…. که برخی در چهارچوب مقررات شرکت قرار دارند و بخشی خارج از آن و بخشی‌ هم تهدید کننده منافع دیگران و شرکت محسوب می‌شوند.

شرکت‌های دولتی برای آگاهی از چنین وقایعی و کنترل آن‌ها دارای کارکردی به نام “حراست” هستند. در شرکت‌های خصوصی هم ممکن است راه‌کارهایی برای کسب اطلاعات از درون محیط کار وجود داشته‌باشد.

حتی دیده‌ام که مدیرانی در محیط کار همکاران خود دوربین نصب کرده‌اند و میکروفن کار گذاشته‌اند!

حال سئوال این‌جاست که شرکت‌ها تا چه حد مجاز هستند در محیط کار همکاران خود تفحص و تجسس کنند و از وقایع آن آگاه شوند؟ آیا شما استفاده از سیستم‌های خبرچینی و جاسوسی را درون یک شرکت صحیح می‌دانید؟ مزایای و مضرات وجود چنین سیستم‌هایی چیست؟

پیش از آن‌که خود بخواهم به این سئوال پاسخ دهم، دوست دارم نظر ارزشمند دوستان را در این زمینه کسب کنم. پس از مطالعه نظرات، دیدگاه‌های خود را در نوشته بعدی مطرح خواهم کرد.