من سه چهار تا وبلاگ دارم. همیشه وقتی در یکی از وبلاگ‌ها مطلبی می‌نوشتم، نیروی نوشتنم در وبلاگ دیگر کاهش می‌یافت. به این ترتیب درست است که هر یک از وبالیگ (جمع مکسر وبلاگ!!!) در به روز شدن دچار فراز و فرود می‌شدند، اما بسامد نوشتن من به طور نسبی ثابت بوده است. ناگفته نماند که روزنوشت‌های بهساد یکی از لحاظ نوشتن، یکی از منظم‌ترین وبلاگ‌های من محسوب می‌شده است. حالا با آمدن وبلاگ انگلیسی
بهساد موضوع کمی متفاوت شده است. یعنی این‌که باید هم‌زمان دو وبلاگ به روز داشته باشم و نحوه به روز آوری این وبالیگ کار مهمی است. اول در نظر داشتم که ترجمه نوشته‌های فارسی را در وبلاگ انگلیسی منتشر کنم. این کار دو مشکل بزرگ داشت. اول این‌که به ذهنم رسید یکی از بزرگ‌ترین مشکلات ما فارسی زبان‌ها در زبان انگلیسی این است که فارسی فکر می‌کنیم و انگلیسی می‌نویسیم. در حالی‌که برای انگلیسی نوشتن باید انگلیسی فکر کرد و اگر من بخواهم ترجمه مطالب فارسی را بنویسم، به نحوی نقض غرض خواهد شد.
دوم این‌که من اگر بخواهم مطالب را به صورت ترجمه‌ای در یکی از دو وبلاگ منتشر کنم هم مخاطب یکی از وبلاگ‌ها را کم کرده‌ام و هم این‌که به نحوی از هدف خود که گسترش زبان انگلیسی است دور شده‌ام و علاوه بر آن دوباره نویسی یک مطلب حتی به زبانی دیگر چندان جذاب نیست.
به همین جهت تصمیم نه چندان کبری گرفتم که مطالب دو وبلاگ به نحوی مستقل و مکمل یک‌دیگر باشند.
به هر ترتیب می‌خواستم که در این‌جا هم در مورد سال نو و هدایا بنویسم که با نوشتن این مطلب در وبلاگ انگلیسی، باید به موضوع دیگری بپردازم.