در و دیوار هم حرفی برای گفتن دارند

در مسافرت کاری هستم و کمی ذهنم معطوف آن است. شاید به همین دلیل کمی در نوشتن با برنامه روزنوشت‌ها تاخیر ایجاد شد که بابت آن عذر خواهی می‌کنم.

اما خیلی خلاصه عرض شود که:

دیروز پی بردم که شاید به طور غیر ارادی داریم دارای تخصص سازمان‌شناسی می‌شویم! سازمان شناسی نه با مطالعه فرآیندها و گفتگو با افراد آن. بلکه با ورود به آن و نگاه به در و دیوار و تعامل! با نحوه برخورد نگهبان‌ها و اطلاعات. محیط عمومی سازمان‌ها حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. از اطلاعیه‌ها و تابلوها و شماره اتاق‌ها تا نحوه قرار گرفتن سطل‌های زباله و نوع سنگ کف‌پوش انتخاب شده برای آن. تفکیک مبلمان اداری برای کارشناسان، روسا و مدیران و حتی نوع پذیرایی در جلسه با افراد مختلف نکات قابل توجهی است که یک مشاور باید به آن‌ها توجه کند.

به طور خیلی اتفاقی یکی از دوستان دوران صنعتی ۱ را آن‌جا دیدم و باهم گپی زدیم. به صحت سنجی برداشت‌های خود از محیط سازمان پرداختم و البته به فلسفه برنامه‌ریزی شده آن چیدمان اداری پی بردم.

————————————————-

 

پاورقی:

۱-دانشجویان و دانش‌آموختگان دانشگاه صنعتی اصفهان عادت دارند که به اختصار نام دانشگاه خود را صنعتی صدا بزنند. من هم از این عادت جدا نیستم