امروز خوب بود. روز کارهای کارشناسی. احساس می‌کنم که کارهای کارشناسی به خصوص آن کارها که نیاز به مطالعه و گشت و گذار در مقالات مختلف دارد روح آدم را جلا می‌دهد. گفتگو ندارد که آخر شب موقع رفتن به خانه رمق از ذهن رفته است. اما در مقابل بد نیست به کارهای مدیریتی نیز نگاهی بیندازیم. روزهایی که کار مدیریتی انجام می‌دهم، از نظر روحی بسیار خسته می‌شوم. روزی که مجبور هستیم گاهی در آن دروغ بگوییم. پیشنهاد‌های مختلف را بررسی کنیم و به مسائل داخلی نیز بپردازم. در پایان این روزها، کمتر از نظر جسمی و ذهنی خسته می‌شوم ولی از نظر روحی کسل و خسته می‌شوم. اعتراف می‌کنم کارهای مدیریتی از جذابیت خود نیز برخوردار است. شاید مشکل این‌جاست که کمتر بر اساس مدیریت علمی می‌شود کار کرد و یا شاید من بلد نیستم بر اساس اصول مدیریت علمی کار کنم. این است که اگر بخواهم امتیاز بدهم ۶۰% تمایل من برای انجام کار کارشناسی و ۴۰ درصد تمایل من برای کار مدیریتی است. در حالیکه در عمل ۱۰% اوقات من صرف امور کارشناسی، ۴۰% صرف امور مدیریتی و مسائل مرتبط با کارآفرینی، ۲۰ درصد اتلاف قانونی برای عدم تمرکز بین کارها و ۳۰ درصد اتلاف وقت و ناکارآمدی دارم. خیلی دردناک است. فکر می‌کنم که باید با بهره‌وری بیشتری کار کرد.