پرش به محتوا

سال خوب…

عیدی‌ها، دید و بازدیدها، شادباش‌ها و خنده‌ها … بهار دوباره آمده‌است و یادم می‌آید سال گذشته همگی برای هم‌دیگر سال خوبی آروز کرده بودیم

خواه این آرزو بر اساس لقلقه زبان و عادات فرهنگی باشد و خواه آرزویی از اعماق دل من آن را به طور کامل تا قسمتی بی‌خاصیت می‌دانم و اگر هم اندک فایده‌ای برای آن متصور باشد همان یک تعارف به عمده فریب‌کارانه است که با شنیدنش کمی خوش به حال آدم می‌شود.

واقعیت این است که داشتن سالِ خوب با حرف نمی‌شود. سال خوب به خوبیِ ما خوب می‌شود و اگر قرار است خوب شویم، به‌تر شویم، باید تغییر کنیم. اما انتظار تغییر خود بر اساس تغییر طبیعت انتظاری عبث است. دست به دامان فصل و ماه و ستارگان شدن برای بهبود اوضاع همان‌قدر ابلهانه است که برخی برای تغییر سرنوشت به سراغ رمال و فال‌گیر می‌روند.

صدها بار خواسته‌ایم تغییر کنیم. زمان دانشجویی اول هر ترم قرار بود که تمام کلاس‌ها را برویم، تکلیف‌ها را حل کنیم و خواندن درس‌‌‌ها را به شب امتحان وا ننهیم… اول همان‌ ترمی که آخرش مشروطی بود!

در هر شنبه تصمیم نه چندان کبری (به معنی بزرگ) گرفته‌ایم که ورزش کنیم، رژیم بگیریم، سیگار را ترک کنیم و …

در ابتدای هر ماه تصمیم گرفته‌ایم…

و این‌ها همه تصمیم‌های خوبی بوده‌اند که نه گردش فلک و روزگار بلکه خود و تنبلی خود مانع از اجرای آن‌ها شده‌اند و بدین‌سان خود بزرگ‌ترین دشمنی‌ها را در حق خود روا داشته‌ایم و هنوز‌ هم به هیچ‌ فردی به اندازه خود اهمیت نمی‌دهیم…

اجازه دهید این بار کمی متفاوت سال نو را شادباش بگویم. بی هیچ آرزویی که بخواهد بوی تکرار و تکرر و تعارف از آن به استشمام برسد.

برف‌ها کنار رفته‌اند و زمستان کوله بار کهنه و سیاه خود را بر دوش می‌کشد و با نیم‌نگاهی به گذشته بدون خداحافظی می‌رود. درنگی است تا به بهانه شادی رفتن او، نگاهی به شب شش ماهه قطبی زمستان وجود خود کنیم، آیا زمستان وجود ما نیز بار سفر برداشته است؟

سال ِ خوب با تلاش ما خوب خواهد شد. سال خوبی داشته باشید!

۴ دیدگاه دربارهٔ «سال خوب…»

  1. هدف از برگزاری مراسم سال نو شرکت تمام اقوام ایرانی در یک کار مشترک و واحد با یکدیگر است. صرفنظر از مذهب یا زبان یا قومیت.
    هدف دور شدن از روزمرگی و یکنواختی زندگی است.
    تابحال به مراسم عاشورا و تاسوعا دقت کردید؟ دیدید اکثر کسانی که در این مراسم شرکت می‌کنند تیپ‌های آنچنانی دارند. چرا؟ چون جامعه نیاز داره از یکنواختی دربیاد. نیاز داره هر از چندگاهی جشن و کارناوالی داشته باشه. بنابراین از هر موقعیتی هم میشه برای رسیدن به اون استفاده کرد. حتی یک مراسم عزاداری عمومی که به جز اون کمتر مراسم شادی وجود داره.
    سال نوی شما مبارک باشد.

  2. با سلام
    جناب آواژ، سال نو را خدمت شما و همکاران محترمتان تبریک عرض میکنم و آرزوی موفقیت و بهروزی برای بهساد و بهسادیان دارم.
    امسال یکی از عیدانه های من آشنایی با وبلاگ شما بوده است. امیدوارم که در سال ۹۲ بهتر و موفقتر از گذشته ادامه یابد.
    شاد و سربلند باشید.
    مهدی عبدی

    1. جناب عبدی عزیز
      سلام
      از محبتی که نسبت به من ِ کم‌ترین دارید، سپاس‌گزارم. وبلاگ هدهدان را مرور کردم و آن را بسیار نغز و پر مغز یافتم و از بابت پیدا کردن یک دوست جدید و یک منبع یادگیری جدید بسیار خوشحالم. من هم امیدوارم که شما در سال جدید، جدیدتر از گذشته خواهید شد و در راه تعالی رشد و معرفت موفق خواهید بود.
      با آرزوی به‌روزی و شادمانی بیش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *