بازهم در مذمت تعطیلات

 


این عکس را که در فیسبوک دیدم، من را خیلی عمیق به فکر فرو برد. این عکس مربوط به یک کلاس درس است که حدود ۴۵ روز بعد از بمباران اتمی شهر هیروشیما ژاپن گرفته شده است. تصویر به اندازه کافی گویا و عمیق می‌باشد که نخواهم در مورد وجدان کاری آنان صحبتی کنم.

من فکر می‌کنم که اگر خدای ناکرده چنین اتفاقی در کشور ما می‌افتاد چه پیش می‌آمد؟! حدود یک ما‌ه است که به طور عملی تولید را تعطیل کرده‌ایم و فقط در حال مصرف هستیم، تحصیل را تعطیل کرده‌ایم و فقط در حال خوش‌گذرانی هم که نه، دید و بازدیدهای تا حدی مزورانه، تخریب طبیعت و راه‌رفتن بر روی اعصاب و کشتن یک‌دیگر در جاده‌ها هستیم.

من با تفریح، مرخصی، اوقات فراغت و مواردی از این دست، نه تنها مخالف نیستم، بلکه آن را برای همه افراد جامعه لازم می‌دانم. مشکل من با تعطیلی یک‌ ماهه یک کشور می‌باشد. چطور باید این فرهنگ تنبلی را زدود؟